Konağın oyma çiçek desenleri, aslan başı siyah demir halkalarla süslü büyük giriş kapısının ardındaki geniş avluda derin bir sessizlik hüküm sürüyordu. Ceviz ağacının kökleri, toprağı hoyratça kavrayan, kördüğüm eklemli, kuru, dev bir elin uzun parmakları gibi büyük budaklar ve kıvrımların şekillendirdiği gövdenin devamında iyice kalınlaşıp kasılıyordu. Yaşlı ağaç; konakta yaşamın tüm yönlerini temsil eden, iki dünyaya ait biricik canlı varlıktı. Bulutlara uzanan dalları, büyük yeşil yapraklarıyla âdeta Babil Kulesi'ni andırıyor; gök ile yerdeki varlıklar arasında köprü görevini yerine getiriyordu. Vakit gece yarısını biraz geçmişti. Ay yorgundu... Lacivert bir aydınlığın yıkadığı sokaklarda serseri sessizlikler dolaşıyordu. Bu parça ile ilgili olarak aşağıdaki yargılardan hangisine ulaşılamaz?
A) Varlıklara insana özgü bir nitelik aktarılmıştır.
B) Gözlem gücünden yararlanılmıştır.
C) Devrik cümlelerle anlatım doğallaştırılmıştır.
D) Metaforlardan yararlanılmıştır.
E) Niteleyici sözcükler kullanılmıştır.