Kant'a göre; "Bütün bilgi deneyden doğmaz" deney bilginin ham maddesidir ancak böyle olması bilginin deneyden çıktığı anlamına

Adım 1: Parçada Kant, bilginin elde edilmesi için deneyin ham madde sağladığını ancak bu ham maddenin zihnin apriori (deney öncesi) formlarıyla biçimlendirilmeye ihtiyaç duyduğunu vurguluyor; yani hem deney hem de zihinsel düzenleyici güç (akıl) birlikte çalışır. Adım 2: Vurgulanan iki yeti akıl (zihnin apriori formları) ile deney (duyular/deneyim)dir; bu ikisi bir araya gelerek bilgiyi oluşturur. A şıkkı: Sezgi ve akıl — Metinde sezgiden söz edilmiyor; doğru olan "deney" (duyusal ham madde) ile "akıl"dır. (X Yanlış) B şıkkı: Deney ve duyu — Bunlar birbirine çok yakın kavramlar, ama metin deneyin ham madde olduğunu ve biçimlendiren zihinsel formlar/akıl olduğunu söylüyor; sadece deney+duyu eksik bırakır. (X Yanlış) C şıkkı: Bilim ve dil — Metin bu ikisini tartışmıyor; bilgi oluşumunda zihnin formları ve deney ön planda. (X Yanlış) D şıkkı: Akıl ve deney — Metnin ifadesiyle tam örtüşür: deney ham maddeyi, akıl (zihnin formları) ise bu maddede düzen kurarak bilgiyi oluşturur. (✓ Doğru) E şıkkı: Duyum ve metafizik — Metin metafizikten değil, zihnin bilgiye biçim veren formlarından (akıl) ve deneyden söz ediyor; bu seçenek uygun değil. (X Yanlış) 📌 Ek Bilgi: Kant'ın ayırımı "a priori" (deney öncesi zihinsel formlar) ile "a posteriori" (deneyden gelen bilgi) arasındadır; bilgi her ikisinin birleşimiyle oluşur. Cevap: D