Bilgi felsefesinde doğru bilginin mümkün olup olmadığı sorusu üzerine iki ana akım gelişmiştir: Septikler (kuşkucular) ve dogmatikler. Septikler, insanın duyularının ve aklının yanıltıcı olabileceğini savunarak herkes için geçerli kesin bir doğrunun elde edilemeyeceğini iddia ederler. Onlara göre nesne ile özne arasında tam bir uyum sağlanamaz, bu yüzden yargıda bulunmaktan kaçınmak gerekir. Dogmatikler ise doğru bilginin mümkün olduğunu savunur ancak buradaki "dogmatik" terimi, bilginin varlığını sorgulamadan kabul etmelerinden kaynaklanır. Günümüzde doğru bilginin ölçütü olarak uygunluk, tutarlılık, tümel uzlaşım ve yarar gibi farklı kriterler felsefi tartışmaların merkezinde yer almaktadır. Buna göre "septisizm" için aşağıdakilerden hangisi söylenebilir?
A) Aklın ve duyuların insanı hiçbir zaman yanıltmayacağına dair sonsuz bir güven duyar.
B) Kesin ve genelgeçer bir hakikate ulaşmanın insan kapasitesini aştığını savunur.
C) Bilimsel bilgilerin her zaman doğru olduğunu ve sorgulanmadan kabul edilmesi gerektiğini belirtir.
D) Toplumdaki çoğunluğun kabul ettiği her fikri otomatik olarak doğru sayar.
E) Bilgiye ulaşmak için deney ve gözlem yapmanın en güvenilir yol olduğunu iddia eder.