PARAGRAF 9. Halk şiirinde Köroğlu'nun şiirleri, haksızlığa başkaldırmanın, kavganın, yiğitliğin, mertliğin sesi olmuştur. Köroğlu, şiirlerinde coşkun bir seslenişle yiğitliği, mertliği övmüş; halka baskı uygulayanları yermiştir. Şiirlerinde yalnız bir söyleyişe yer vermiştir, söz sanatlarına gerek duymamıştır. Şiirlerin, hece ölçüsüyle yazılmış ve Türkçeyi dört yüzyılın eskitemeyeceği biçimde kullanmıştır. Bu parçada Köroğlu ile ilgili anlatılanlara bakılarak aşağıdaki dörtlüklerden hangisinin Köroğlu'na ait olduğu söylenemez?
A) Tan yeri atmadan şafak sökende Düşmanın üstüne hörenlenmeli Düşman kalkan kılıç çekende Yiğit on beş yerden yaralanmalı
B) Düşman geldi tabur tabur dizildi Alnımıza kara yazı yazıldı Tüfek icat oldu, mertlik bozuldu Eğri kılıç kında paslanmalıdır
C) Benden selam olsun Bolu Beyi'ne Çıkıp şu dağlara yaslanmalıdır Ok gıcırtısından, kalkan sesinden Dağlar seda verip seslenmelidir
D) Benim vârim yanakları allıdır Ak elleri deste deste güllüdür Derli olan bakışından bellidir Her derdi atmanın zamanı geldi