Cahit Sıtkı Tarancı, edebiyatımızda şair sıfatını tam olarak karşılayan bir isimdir. Şairin isminin önüne geçmiş "Otuz Beş Yaş" şiiri, edebiyatla uzaktan yakından ilgilenen herkesin aşinalığını kazanmış bir şiirdir. Şiir dili olarak son derece sade bir dili tercih eden Cahit Sıtkı, öyküde süslü bir dil kullanmıştır. Kitabı yayına hazırlayanlar, öykülerin orijinal haline dokunmak istememiş̧ler ve dil sorununun kitabın arkasına bir sözlük koyarak çözmeye çalışmışlar. Öykü ve şiirlerini yazdığı yıllar neredeyse aynı zamanlara rastlıyor. 1937-1957 arasında yazmaya yoğunlaşan Cahit Sıtkı'nın şiirle öyküyü bir arada götürdüğü anlaşılmaktadır yani birçok şairin ya da yazarın yaptığı gibi bir türü bırakıp diğerine geçmemiş, iki türün örneklerini de aynı zamanda vermeye devam etmiş. Bu metinden hareketle Cahit Sıtkı için aşağıdakilerden hangisi söylenemez?
A) Cahit Sıtkı, öyküde konuşma dilinden uzak bir dil tercih etmiştir.
B) Cahit Sıtkı, hâlâ bilinen şairler arasında olmayı sürdürmektedir.
C) Cahit Sıtkı, şiir ve öykülerinde aynı sese sahip aynı özden seslenmektedir.
D) Cahit Sıtkı, edebiyatımızda daha çok şair kimliğiyle tanınır.