Sartre'ın kahramanları hem kendilerini hem de birbirlerini sıkıştırır, tedirgin ederler. Kendi tiksintileri, boşlukları, saplantıları dışında bir şey bilmezler, görmezler. Onları bu durumdan kurtaracak bir coşkuya kapılmazlar. Aşk bile bir başarısızlık konusudur onlar için. Başkalarıyla, çevreleriyle kurdukları bağlantılar oldum olası acı, aldatıcıdır çünkü "başkalarını cehennem"dir. Kendilerine döndüklerinde buldukları şeyse "susamadan içmek zorunluluğu"dur yalnızca. Bu parçanın anlatımında, aşağıdakilerden hangisi kullanılmıştır?
A) Açıklama
B) Betimleme
C) Tanık gösterme
D) Tartışma