Belli bir yaşa gelene kadar yaşananlar ve biriktirilen deneyimler, adına "olgunluk" dediğimiz gözlükleri insanın gözüne takınca doğaya, çevresine ve insanlara bakışını değiştirir kişinin; bunlara dair farklı gerçekleri görmeye başlar insan. Çoğu şiirinde bu hissiyat içinde olduğu gözlemlenen Cahit Sıtkı, bu durumu bir şiirinde şu dizelerle dile getirir: - - - - Bu metinde boş bırakılan yere Cahit Sıtkı'ya ait olan aşağıdaki dizelerinden hangisi getirilmelidir?
A) Eğilmiş üstüme gökyüzü masmavi Bir anne şefkatine müsavi Üç adım ötede deniz Dosttur, ne öfkesi ne durgunluğu sebepsiz
B) Paylaşırsa dost paylaşırmış İnsanın derdini, sevincini Dost ümidiyle ortalığa düşmeyegör Hangi kapıyı çalsan kimseler yok Hangi omuza dokunsan yabancı çıkar
C) Gökyüzünün başka rengi de varmış Geç fark ettim taşın sert olduğunu Su insanı boğar, ateş yakarmış Her doğan günün bir dert olduğunu İnsan bu yaşa gelince anlarmış
D) Öyle dalmışım ki bu akşamüstü Komşu arsadır, gözümde gökyüzü Bu dünyadan bihaber bir çocuğum Kayıp zıpzıplarımı arıyorum