Osmanlı Devleti'nin Kuruluş Dönemi'nde Ermeniler, çoğunlukla Doğu Anadolu ve Kafkasya'da gruplar hâlinde dağınık bir durumda

Osmanlı Devleti'nin Kuruluş Dönemi'nde Ermeniler, çoğunlukla Doğu Anadolu ve Kafkasya'da gruplar hâlinde dağınık bir durumda farklı devlet ve beyliklere bağlı olarak yaşamaktaydılar. Osmanlı Devleti'nin bölgeye hâkim olmasıyla birlikte Ermeniler zaman içerisinde kamu hizmetlerinde de önemli yerlere gelmişlerdir. Osmanlı tarihi, Ermenilerden 29 Paşa, 22 Bakan, 33 Milletvekili, 11 Üniversite Öğretim Üyesi ve 41 Yüksek Rütbeli Memur kaydetmektedir. Hatta bunlardan bazıları Dışişleri, Maliye, Ticaret ve Posta Bakanlığı gibi önemli görevlere de getirilmişlerdir. Darphane (para basılan yer) gibi devletin en fazla önem gösterdiği bir kuruluşun idaresi bile ilk zamanlardan beri Ermenilerin idaresine olmuştur. Osmanlı Ermenileri Türkiye'de sakin bir hayat sürüyorlar ve hâllerinden tamamen memnun yaşıyorlardı; fakat XIX. yüzyılda "Şark (Doğu) Meselesi"ni kendi menfaatleri doğrultusunda sürdürmek isteyen Rusya ve İngiltere gibi sömürgeci devletlerin tahrik ve yardımları ile Ermeni isyanları ortaya çıkmıştır. Ermenilerin yaşadığı hemen hemen her yerde çıkan bu ayaklanmaların başlamasında Hristiyan din adamları bizzat çalışmış, çoğu zaman bu ayaklanma ve katliamları kendileri yönetmişlerdir. Verilen bilgilerden yola çıkarak Ermenilerin, Osmanlı Devleti'ne isyan etmelerine yol açan temel neden aşağıdakilerden hangisidir?
A) Fransız İhtilali ile ortaya çıkan milliyetçilik düşüncesi
B) Sanayi İnkılabı ile ortaya çıkan ham madde ve pazar ihtiyacı
C) Ermenilerin Rusya'ya bağlı olarak yaşamak istemeleri
D) Ermenilerin Osmanlı Devleti içerisinde daha yüksek makamlara gelmek istemeleri