Oksimoron, birbiriyle çelişen ya da tamamen zıt iki kavramın bir arada kullanılması ve bu şekilde oluşturulmuş ifade anlamına gelmektedir. Türkçeye Fransızcadan geçen bu kavramın kökeni Yunanca oxus (keskin) ve môros (aptalca) sözcükleridir. Bazen anlamı kuvvetlendirmek için veya sanat yapmak amacıyla kullanılır, bazen de hâlihazırda kullanılan bir kavramı eleştirmek veya alaya almak için kullanılır. Oksimoronlara sıklıkla sıfat tamlamalarında rastlanır. Bununla birlikte, paradokslar gibi, oksimoron barındıran cümleler de mevcuttur. Bu açıklamalara göre, I. Bir eleştirmenimizin 1974 yılında yaptığı değerlendirmeye katılmamak elde değil. Çünkü bu dipdiri ve sağlam öykü beni de çok etkiledi. Bu öykü gerçek anlamıyla çağdaş ve modern bir klasik. II. Sessiz çığlıklarımla haykırdığım, paylaşılmaya hasret yalnızlıklarım oldu benim, dedi ve yine sustu. III. 21. yy.da herkesin kalabalıklar içinde tek başına yaşadığı devasa akvaryumlara dönmüştü sanki şehirler. yargılarından hangisi bu kullanıma uygun örneklerdir?
A) Yalnız I
B) Yalnız II
C) Yalnız III
D) I ve II
E) I, II ve III