Bir zamanlar insan ilişkilerinde şakalaşmak olağan bir davranış modeliydi. Çocukluğumun geçtiği mahallelerde etrafımdaki insanların yüzlerinde tebessüm, dillerinde neşe eksik olmazdı. Büyük bir özlem ve saygı ile andığım aile büyüklerimiz de komşularımız da sevilip sayılmalarının yanında şakacı insanlardı. Şakalaşma, aile ve mahalle kültürünün olmazsa olmazı, âdeta ortak bir kaynaşma diliydi. Üstelik bu davranış, hiç kimsenin saygınlığını zedelemezdi. Bizler insana güven veren, sevgi dolu, şakacı büyüklerimizin gölgesinde büyüdük. Bakıyorum da şimdilerde bu özelliğimizi yitirmiş durumdayız. Yanlış anlaşılma kaygısıyla giderek kabuğumuza çekiliyor, bireyi önceleyen modern hayatta ruhsuz bir ciddiyetin esaretini yaşıyoruz. Bu parçaya göre aşağıdakilerden hangisi söylenebilir?
A) Şakalaşma yalnızlaşan insanların kaybettiği nostaljik bir etkileşim biçimidir.
B) Şaka anlayışının değişmesi geleneksel yapının farklılaşmasından kaynaklanır.
C) Yalnızlaşmanın temel nedeni insanlar arasında şakalaşmanın azalmasıdır.
D) Kişinin toplum içindeki saygınlığı, şakalarının niteliğiyle yakından ilişkilidir.
E) Geleneksel hayata dair birçok davranış kalıbı şakanın odağını oluşturur.