İnsanın özüne ilişkin herhangi bir tanım varsa bu tanım özsel değil işlevsel bir tanım olarak anlaşılmalıdır. İnsanı, ne metafiziksel özünü oluşturan bir ilkeyle ne de deneysel gözlemle araştırılabilecek herhangi bir doğal yeti veya içgüdü aracılığıyla tanımlayabiliriz. İnsanın ayırıcı niteliği metafiziksel doğası değil yaptığı iştir. Yapılan bu işler, insanlık halkasını tanımlayıp belirler. Dil, söylence, din, sanat, bilim ve tarih gibi edimler bu halkanın ögeleri ve çeşitli dilimleridir. Bu edimler soyutlanmış rastgele yaratılar değil daha çok işlevsel olan ortak bir bağ vasıtasıyla ortaya çıkmış unsurlardır. Bu parçadan aşağıdaki yargıların hangisine ulaşılabilir?
A) İnsanın neliği sorusu onun somut üretimlerine bakılarak cevaplandrılabilir.
B) İnsanı farklı kılan, aklı sayesinde fizikötesi bir varoluşa sahip olmasıdır.
C) Bilimsel bir yöntemle insanın varlığının anlamı ortaya konabilir.
D) Demli davranış, insanın doğasına uygun olanı yapmasıdır.
E) İnsan doğası, karmaşık yapısı dolayısıyla tanımlanamaz.