Bazı kitapları ikinci okuyuşta yeni bir şeyler öğrendiğimizi, daha önce göremediğimiz ayrıntıları gördüğümüzü söyleriz çoğu zaman. Bu tür kitapların da üstün nitelikli kitaplar olduğunu savunuruz. Oysa kitap aynı kitaptır aslında. Dolayısıyla değişen kitap değil, bizim ona yaklaşımımız ya da onun karşısındaki duruşumuzdur. İlk okumada gözünüze çarpmayan bir cümle birdenbire kitabın merkezine yerleşivermiş; önceden önemsemediğimiz bir sahne, tüm kitabın duygusunu taşıyormuş gibi görünmeye başlamıştır. Hikâye aynıdır ama bizim ona biçtiğimiz değer değişmiştir. Gördüğümüz tam olarak budur. Bu parçadan aşağıdakilerden hangisine ulaşılabilir?
A) Bir kitabın ikinci okuyuşta okura yeni şeyler söylemesi, onun katmanlı bir anlatıma sahip olduğunu gösterir.
B) Bir kitabı okurken ondan alınacak tat, kişinin belli bir düşünsel derinliğe ve okuma kültürüne sahip olmasına bağlıdır.
C) Kendini ilk okuyuşta okura tam olarak açmayan kitaplar, okurda onu ikinci kez okuma isteği uyandırır.
D) Bir kitabı ikinci kez okuduğunuzda aslında fark ettiğiniz şey çoğu zaman hikâyenin kendisi değil, bakış açınızın değişmiş olmasıdır.
E) Bir kitaptan her okurun kendince bir anlam çıkarması, konusuyla değil anlatımıyla ilgili bir durumdur.