Tarihin çağlara ayrılmasını ilk defa bir Hristiyan ilahiyatçısı Agustinus (354-430) başlatmıştır. Kendisi, dünyanın altı günde

Adım 1: Metni birlikte okusak; parçada Augustine ve Joachim von Fiore gibi Hristiyan ilahiyatçılarının Avrupa'da tarih dönemlendirmesini dinî düşünceye dayandırdığı belirtiliyor. Yani metnin vurguladığı nokta dönemlendirmelerin dinî temellere dayandığıdır. Adım 2: Şıkların her birini metne göre tek tek inceleyelim ve doğru/yanlış şeklinde karar verelim. A şıkkı: Dinsel temellere göre yapıldığı — Doğru mu? Evet. / Gerekçe: Metinde Augustine (bir Hristiyan ilahiyatçısı) ve Joachim von Fiore örnekleri verilerek dönemlendirmelerin ilahiyatçılar tarafından, yani din temelli olarak yapıldığı açıkça söyleniyor. Bu doğrudan metnin ana mesajına uyar. B şıkkı: Farklı kültürlerden yararlanıldığı — Doğru mu? Hayır. / Gerekçe: Parçada farklı kültürlerden yararlanıldığına dair herhangi bir bilgi yok; verilen örnekler Hristiyan düşünürlere dayanıyor, farklı kültürlerin etkisinden söz edilmiyor. C şıkkı: Günümüzde işlevini yitirdiği — Doğru mu? Hayır. / Gerekçe: Metin dönemlendirmelerin kökenine dair bilgi veriyor ama günümüzdeki işlevleri hakkında bir değerlendirme yapmıyor; bu nedenle bu sonucu kesin olarak çıkaramayız. D şıkkı: Sadece dinî kesimlerde kabul gördüğü — Doğru mu? Hayır. / Gerekçe: Metin, dönemlendirmelerin dinî temellere dayandığını söylüyor ama bunun yalnızca dinî kesimlerde kabul gördüğünü belirtmiyor; dolayısıyla bu genelleme metinden çıkarılamaz. E şıkkı: Önceki dönemlerin birikimiyle yapıldığı — Doğru mu? Hayır. / Gerekçe: Bu ifade tarih yazımının genel bir özelliği olabilir ama parçada dönemlendirmelerin nasıl oluştuğuna dair böyle bir birikim vurgusu yok; aksine dinî doktrinlerin rolü vurgulanıyor. Sonuç: Doğru cevap A şıkkı: Dinsel temellere göre yapıldığı. Ek Bilgi: Avrupa'da tarih dönemlendirmelerinin başlangıçta dinî temellere dayanması sık rastlanan bir durumdur; zamanla sosyoekonomik, kültürel ve bilimsel kriterler de devreye girerek modern dönemlendirmeler çeşitlenmiştir.