Bir yazar olarak uzun uzadıya irdelenmesi gerektiğini düşündüğüm taşra yalnızlığı diye bir kavram var. Bazen çok ızdırap verici olsa da insanın kendisiyle baş başa kalabilmesi için oldukça faydalı bir yalnızlık bu. Kültürel açıdan nispeten cılız ancak oldukça sevimli olan bu şehirde ben, taşra yalnızlığını kurmacayla avantaja dönüştürmeye çabalayanlardanım. Bu hâl, beni kalem ve kitaplarla dostluğa sevk ediyor. Ayrıca bu sınırlı alanda oluşturduğum sonsuz kültür evreniyle merkezde kurduğum yaşantıya bir alternatif bulduğuma inanıyorum. Aşağıdakilerden hangisi bu parçadaki düşünceyi destekler niteliktedir?
A) Edebiyatta yalnızlık duygusu zaman ve mekândan bağımsız gelişir.
B) Yalnızlık, edebî eser yazma sürecinde kişinin hayal gücünü besler.
C) Edebî metinler, taşra ve merkezdeki kültürün yakınlık kurmasını sağlar.
D) Mekânı ve kimi olumsuz duyguları aşabilmek edebiyatla mümkün olur.
E) Edebiyatla uğraşmak kalabalıklara karşı takınılan tavrı belirler.